Namalowane na obraz miłości.

Przy palmach i błękicie nieba

Namalowanych na obraz miłości

Naznaczonych namiętnym pocałunkiem

Wzajemnych uczuć i radości.

Rozjaśnionych błyszczących planetach

I księżycowej gwieździstej nocy

Jak w baśniowej powieści i bajce

Pełnych niesamowitych uroków i mocy.

Jak w urokliwej lśniącej krainie

Bez upływu czasu dni i miesiąca

Miłości rozpływającej się w obłokach

Czarów które nie mają końca.

W kosmicznej oddali.

W podświadomości rozpraszały się myśli

W umyśle pełnym niezliczonych emocji

Jakby unosząc wzbijając się w oddali

Szukając od codziennego życia odskoczni.

Oddalając się czerpiąc poza przestrzenną energię

Wnikając w tajemnicze kosmiczne zjawiska

Które pochłaniały wnętrze coraz to bardziej

Z dalekiej oddali a potem już z bliska.

Jakby stały się częścią całej tej postaci

Napełniając wnętrze galaktycznej wiązki

Pochłaniając od środka pozaziemską siłą

Energią nieodgadnionej poza kosmicznej cząstki.

W cząstce rzeczywistości.

Sen pochłaniał obezwładniając umysł

Odbierając cząstkę rzeczywistości

Oddalając gdzieś w tajemniczą warstwę

Powłokę pragnień, marzeń i miłości.

W świat nierealnych obietnic

Niespełnionych w tym prawdziwym byciu

Oddzielając przestrzeń na drugą kondygnację

Inną niż w naszym codziennym życiu.

Inną niż w otaczającym nas świecie

Gdzie poprzez myśli osiągamy cele

Na tyle ile pozwoli nam nasza świadomość

Która napędza sen w naszym uśpionym ciele.

Ogień miłości.

Żar rozpalał myśli

Ogień rozgrzewał uczucie

Miłość płonęła w całym sercu

Zapełniając pustkę i kłucie.

Ból który wytwarzał chłód

Ucisk który ranił wnętrze

Gdy nienapełnione było uczuciem

Które rozgrzewałoby serce.

Które oświetlałoby drogę

Naznaczając szczęściem i radością

Wskazując kierunek właściwy

Wypełniając życie miłością.