Walentynki.

Walentynki miłości żar rozpływa się w obłokach

Pachnące kwiaty ofiaruje swej ukochanej miłości

Dziewczynie którą chciałoby się mieć u boku

W chwile burzowe słoneczne w smutku i radości.

I choć marzenia każdy z nas posiada

I w sercu miejsce puste dla niej trzyma

To pragnie przecież każdy tej miłości

Czy w lato jesień czy zawita zima.

Niech łączy los w szczęśliwe związki

Niech w sercach bije rozpalając płomień

Który rozgrzeje i połączy więzią

Miłością która nigdy się nie skończy.

Madonna.

Madonna pojawiła się na scenie

Rozpoczęła się wyczekiwana chwila

Zaczęła śpiewać pierwszą piosenkę

W której była jakaś magiczna siła.

Jakby struny roznosił podmuch

Jakby dźwięki odbijały fale

Oddalając nas w jakiejś przestrzeni

Która mogłaby rozerwać skałę.

Która mogłaby utkwić w pamięci

Czarami zapełniając nasze sny

Aby nucić już bez końca

W te zimowe pochmurne dni.

Powiew jesiennej aury.

Myśli spływają jednym strumieniem

Fale odbijają się od brzegu krawędzi

Cisza i pustka otacza przestrzeń

Rozpoczął się odlot białych łabędzi

Zbliżają się chłodne mroźne poranki

Już liście zaczynają opadać z drzew

Dni stają się coraz to krótsze

Napływa chłodny arktyczny powiew

Wspomnienia lata skrywane w pamięci

Uczucia słonecznych letnich radości

Prowadzą już teraz przez nadchodzące dni

Do kolejnej nadchodzącej wiosny.

Myśli na drodze wspomnień.

Krople wody spływały

Odbijając się od skały

A w sercu płonął żar

Jakby to były czary

Gorące chwile piekły od środka

Płomień wypalał ognisty znak

Jakby wspomnienia trwały bez końca

Wyznaczając życiowy szlak

Jakby granice nie miały miejsca

Gdzie droga nie ma zakończenia

Jakby przebiegała w nieskończoność

Do końca istnienia.

Namalowane na obraz miłości.

Przy palmach i błękicie nieba

Namalowanych na obraz miłości

Naznaczonych namiętnym pocałunkiem

Wzajemnych uczuć i radości.

Rozjaśnionych błyszczących planetach

I księżycowej gwieździstej nocy

Jak w baśniowej powieści i bajce

Pełnych niesamowitych uroków i mocy.

Jak w urokliwej lśniącej krainie

Bez upływu czasu dni i miesiąca

Miłości rozpływającej się w obłokach

Czarów które nie mają końca.

W kosmicznej oddali.

W podświadomości rozpraszały się myśli

W umyśle pełnym niezliczonych emocji

Jakby unosząc wzbijając się w oddali

Szukając od codziennego życia odskoczni.

Oddalając się czerpiąc poza przestrzenną energię

Wnikając w tajemnicze kosmiczne zjawiska

Które pochłaniały wnętrze coraz to bardziej

Z dalekiej oddali a potem już z bliska.

Jakby stały się częścią całej tej postaci

Napełniając wnętrze galaktycznej wiązki

Pochłaniając od środka pozaziemską siłą

Energią nieodgadnionej poza kosmicznej cząstki.

W cząstce rzeczywistości.

Sen pochłaniał obezwładniając umysł

Odbierając cząstkę rzeczywistości

Oddalając gdzieś w tajemniczą warstwę

Powłokę pragnień, marzeń i miłości.

W świat nierealnych obietnic

Niespełnionych w tym prawdziwym byciu

Oddzielając przestrzeń na drugą kondygnację

Inną niż w naszym codziennym życiu.

Inną niż w otaczającym nas świecie

Gdzie poprzez myśli osiągamy cele

Na tyle ile pozwoli nam nasza świadomość

Która napędza sen w naszym uśpionym ciele.